Kucuklugumden beri en buyuk asklarımdan birisin ...Hayatım seninle başladı benim!
Acının en tarifsizini de yasadıgım oldu seninle,gulmekten mideme krampların girdigi gunleri de yasadık..
Degerini kaybedince anlayanlardan da degilim ben hani.. Evdeyken bile ozlerdim sokaklarını,kokusunu,telaşını...
İsyan da etmedim değil hilç hani.Kalabalığına,gürültüsüne,kornasına,dumanına ...
Ama seni sen yapan da bu değil mi Istanbul?
Sen herkesin görebileceği güzelliğe sahipsin.
Kim neresinden bakmak isterse ...
Cebimde 5 kurusum olmasa cıkıp sokaklarında yurumek bile yeterdi bazen.. Yagmur yagdıgında ıslanan caddelerine asıktım ben.. İcinde akan giden zamanı,insanların telasını,parasızlıgı pulsuzlugu,asık olmayı,dostlugu,kazıgın alasını,kaybetmeyi,kazanmayı .. Her biseyi de senden ogrendim,seninle sevdim be İstanbul! ..
Uzagında burnumda tuten seylerin en basındasın.. Hani'' kavustugumda topragı opmek istiyorum'' derler ya .. Her kavustugumda sana gozlerimi alamazdım senden ..
Herkesin nefret ettigi trafigin bile bazen guzel gelirdi bana.. Kopru trafigi mesela! 2 enfes kıtayı birlestirdigin yerde o guzelligi dakikalarca belki saatlerce seyretmeyi kim sevmez ki zaten..
Ah Istanbul!
Sokaklarında az mı sarhos gezdim .. az mı yerlerle seviştim!
Asık olup yagmur altında gizlemeye calıstıgım gozyaslarım oldu benim senin kollarında..Hıçkıra hıçkıra ağladığım...
En guzel en eglenceli gunleri sende yasadım ben ..
Kaybedislerin,pismanlıkların da alasını yasadım ama ..
Cok guzel seyler de kazandım zamanında..
Seni goren ya cok sever , ya nefret eder ya kalabalıgından..
SENİ COK SEVDİM BEN İSTANBUL! ..
Uzagındayken en cok seni ozledim..O karmaşıklığında kaybolmayı,bazende kalabalıklarının içinde yalnız kalmayı...
Her gidisimin donusunde beni aynı sıcaklıgınla kucaklayısını sevdim..
Yagmurun ıslattıgı sokaklarını sevdim..
Dısarıda kar kıyamet buz gibi bir hava varken evin penceresinden seni seyretmeyi sevdim..
Pendikte ki hareketliliğini,
Kalamıs'taki sakinligi,huzuru
Bostancıda ki çocukluğumu...
Her tepedeki manzaranı,guzelligini..
Dar sokaklarında kucuk kaldırımlarında yurumeyi..
Suadiye'de içmeyi,Bakırköy de gezmeyi...
Cadde'nin , Nisantası'nın her semtten farklı atmosferini..
Maltepe de evim gibi hissetmeyi...
farklı semtler de kalabalıkları yarıp geçmeyi...
Hele şimdi Kadıkoy'den Moda'ya yurumeyi belki bi cay icmeyi.. :)
Seni cok sevdim,cocuklugumda kocaman gelirdin.. Buyudum hic degismedin..
Ah Istanbul! Neler yaşadık seninle ama ,yaptın yine bana güzelliğini.Tamam dargın değiliz seninle
Çünkü seni sevmem için bir 'neden'im de var sende :)
O'na iyi bak...
Kokunla,sesinle,guzelliginle,bana yaşattıklarınla apayrısın ...
Acının en tarifsizini de yasadıgım oldu seninle,gulmekten mideme krampların girdigi gunleri de yasadık..
Degerini kaybedince anlayanlardan da degilim ben hani.. Evdeyken bile ozlerdim sokaklarını,kokusunu,telaşını...
İsyan da etmedim değil hilç hani.Kalabalığına,gürültüsüne,kornasına,dumanına ...
Ama seni sen yapan da bu değil mi Istanbul?
Sen herkesin görebileceği güzelliğe sahipsin.
Kim neresinden bakmak isterse ...
Cebimde 5 kurusum olmasa cıkıp sokaklarında yurumek bile yeterdi bazen.. Yagmur yagdıgında ıslanan caddelerine asıktım ben.. İcinde akan giden zamanı,insanların telasını,parasızlıgı pulsuzlugu,asık olmayı,dostlugu,kazıgın alasını,kaybetmeyi,kazanmayı .. Her biseyi de senden ogrendim,seninle sevdim be İstanbul! ..
Uzagında burnumda tuten seylerin en basındasın.. Hani'' kavustugumda topragı opmek istiyorum'' derler ya .. Her kavustugumda sana gozlerimi alamazdım senden ..
Herkesin nefret ettigi trafigin bile bazen guzel gelirdi bana.. Kopru trafigi mesela! 2 enfes kıtayı birlestirdigin yerde o guzelligi dakikalarca belki saatlerce seyretmeyi kim sevmez ki zaten..
Ah Istanbul!
Sokaklarında az mı sarhos gezdim .. az mı yerlerle seviştim!
Asık olup yagmur altında gizlemeye calıstıgım gozyaslarım oldu benim senin kollarında..Hıçkıra hıçkıra ağladığım...
En guzel en eglenceli gunleri sende yasadım ben ..
Kaybedislerin,pismanlıkların da alasını yasadım ama ..
Cok guzel seyler de kazandım zamanında..
Seni goren ya cok sever , ya nefret eder ya kalabalıgından..
SENİ COK SEVDİM BEN İSTANBUL! ..
Uzagındayken en cok seni ozledim..O karmaşıklığında kaybolmayı,bazende kalabalıklarının içinde yalnız kalmayı...
Her gidisimin donusunde beni aynı sıcaklıgınla kucaklayısını sevdim..
Yagmurun ıslattıgı sokaklarını sevdim..
Dısarıda kar kıyamet buz gibi bir hava varken evin penceresinden seni seyretmeyi sevdim..
Pendikte ki hareketliliğini,
Kalamıs'taki sakinligi,huzuru
Bostancıda ki çocukluğumu...
Her tepedeki manzaranı,guzelligini..
Dar sokaklarında kucuk kaldırımlarında yurumeyi..
Suadiye'de içmeyi,Bakırköy de gezmeyi...
Cadde'nin , Nisantası'nın her semtten farklı atmosferini..
Maltepe de evim gibi hissetmeyi...
farklı semtler de kalabalıkları yarıp geçmeyi...
Hele şimdi Kadıkoy'den Moda'ya yurumeyi belki bi cay icmeyi.. :)
Seni cok sevdim,cocuklugumda kocaman gelirdin.. Buyudum hic degismedin..
Ah Istanbul! Neler yaşadık seninle ama ,yaptın yine bana güzelliğini.Tamam dargın değiliz seninle
Çünkü seni sevmem için bir 'neden'im de var sende :)
O'na iyi bak...
Kokunla,sesinle,guzelliginle,bana yaşattıklarınla apayrısın ...
